Hey luitjes,

Hier weer eens een update van onze reis, die er helaas al weer bijna op zit.

Vanaf Bali zijn we naar Maleisië gevlogen. Natuurlijk met Air Asia, lekker goedkoop en prima vliegmaatschappij (vergelijkbaar met Ryan Air).

Aangekomen in Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië, moesten we wel even zoeken naar een hotel passende binnen het budget dat we voor ogen hadden. Dat lukte dus niet, de redelijke prijs kamers hadden geen raam en deden me denken aan de eerste nacht van deze reis in India. Dus....een duurder hotel genomen en dan gelijk ook maar met een zwembad er bij. Wel lekker in zo'n grote stad.

In 2 dagen Kuala Lumpur ge-sightseend (de belangrijkste bezienswaardigheden bekeken). Daarbij hebben we maar eens een keer gebruik gemaakt van de supertoeristische Hop-On, Hop-Off bus.

Dit zijn een aantal bussen die gedurende de dag rondjes langs de bezienswaardigheden van KL (Kuala Lumpur) rijden en waar je op kunt stappen als je wilt en er uit kunt als je iets wilt bezichtigen. KL is op zich vrij compact en e.e.a. ligt niet ver van elkaar, hemelsbreed dan, maar het wegennetwerk is wat lastig. Wij ondervonden dat omdat we (te) ongeduldig waren en de bus te traag vonden gaan en we dus besloten uit te stappen en dat stukje naar de Petrona Towers wel ff te lopen. Uh, dat hadden we dus beter niet kunnen doen. We waren op zich dicht bij de torens maar liepen tegen een muur van een aantal kilometer die de snelweg tussen ons en de torens omzoomde ZONDER oversteekmogelijkheden. Uiteindelijk de metro moeten nemen om er te komen. En ......dan blijkt dat je maar tot de 4e verdieping kunt komen als je 's ochtends om 8.00 uur niet een van de 1700 gratis kaartjes hebt weten te bemachtigen om de verbindingsetage tussen de 2 torens te bezoeken met een (schijnbaar) geweldig uitzicht over KL. Maar vanaf beneden zien de torens er ook heel mooi uit ha ha.

In KL goed gegeten, een keer bij een local curry tentje en een keer bij een westers restaurant waar ze heerlijke lasagne hadden, weer eens wat anders dan rijst en kip/vis.

Na 2 dagen KL doorgereisd op 22 juli richting Tioman Island aan de westkust van Maleisië. Met de bus vanuit KL naar Kluang en toen stond daar een local bus die door ging naar Mersing. Sloot wel goed op elkaar aan echter hadden we er niet bij stil gestaan dat de schooljeugd die ook in de bus zat om de 500 meter er uit moesten waardoor we de eerste 25 kilometer erg traag afgelegd hebben. Daarna hoefde de bus aanzienlijk minder te stoppen en ging het wat vlugger allemaal. Bij aankomst in Mersing bleek dat we nog mooi op tijd waren om de boot naar Tioman Island te kunnen nemen.

Hoewel iedereen ons waarschuwde dat er mogelijk wel geen accommodatie beschikbaar zou zijn op Tioman bleek dit reuze mee te vallen en hadden we bij de eerste hut meteen bingo. Leuk hutje naast een duits stelletje, alleen de bouwput net naast onze hut gaf het een wat minder tropisch aanzicht, ...en gehoor vanaf een uurtje of 8 's ochtends als de bouwvakkers begonnen te werken. Maar 's avonds is er toch weinig party hier en dan ben je wel uitgeslapen om 8 uur ha ha.

Op Tioman (lijkt een beetje op het eiland uit serie Lost) heerlijk van het strand en zee genoten en met verschillende andere reizigers gesproken (Portugal, Engeland, Duitsland, Nederland). Gesnorkeld natuurlijk en ook een tocht dwars over het eiland door de jungle gemaakt naar de oostkant van het eiland. Tioman heeft het allemaal wel in zich, maar de locals lijken er niet veel moeite voor te willen doen. Ze lijken wat onverschillig. Zowel in zwerfafval/schroot/bouwafval dat gewoon langs het strand en weg ligt, alsook in de bedrijfsvoering en bediening. Ze gooien de tent gewoon dicht als ze geen zin hebben en ogen ook niet altijd even gastvrij. Voor backpackers meestal geen probleem, heeft ook wel zijn charme moet ik zeggen en geeft wel een lay-back sfeertje.

De insecten/beesten hier op Tioman lijken echt SUPER-SIZE te zijn. Zo treffen we al snel een soort van tor die net zo groot is als een muis van een computer, een spin van gelijke grootte en varanen van meer dan een meter die in het afval snuffelen. En in de bomen hangen 3 slangen, brrrrr. Tijdens onze tocht door de jungle een schorpioen tegen gekomen en wilde apen. En ook vlinders die net zo groot zijn als een boterhambordje (mm een lekker boterham met pindakaas zou best lekker zijn ha ha ).

Op 26 juli van Tioman vertrokken en op weg gegaan naar het noorden van Maleisië (Kuala Terrenganu). De rit zal zo'n 7 uur gaan duren. Tijdens de rit kennis gemaakt met een nederlands gezin met 2 kinderen (5 en 3) die 11 maanden aan het reizen zijn. Wel stoer vind ik.

Bij de stop die gemaakt wordt als dat gezin uitstapt gaan Koen en ik ff plassen en een colaatje halen. Komen we terug en dan.......................is die ffffffffff......bus al weg!!!!! MET onze bagage natuurlijk!!! We hadden wel de kleine rugzakken bij ons (met paspoort en geld) maar tja daar sta je dan. Nu een andere vorm van LOST in Maleisie. Wij rennen natuurlijk en om de hoek zagen we de bus nog net een andere hoek om draaien. Verdorie. Wij terug naar het busstation in de hoop dat er iemand is die ons kan, en wil helpen. Dat geluk hebben we. Ze vragen of we weten hoe de organisatie heet waar de bus van is. Uh... nee dat weten we niet en dat staat ook niet op de ticket. Dan zien we een foto van een soortgelijke bus en dan weten ze wie ze moeten gaan bellen. De bus wordt gebeld en wij worden met een auto achter de bus aan gebracht die ons buiten de stad op staat te wachten. Een paar engelse meiden hadden ook opgemerkt dat wij niet in de bus zaten en onze spullen (boeken, jas etc) wel, ze hadden de chauffeur hier op hetzelfde moment over ingelicht als dat er gebeld werd. Je zult begrijpen dat ik behoorlijk pissed was dat de chauffeur niet effe kijkt of iedereen, die hij niet zijn bagage uit de laadruimte heeft gegeven omdat ze op de plaats van bestemming zijn, weer terug in de bus zit. Hij was zelf trouwens ook naar het toilet en de eerdere stops duurde aanzienlijk langer. Maar goed, ik, en Koen ook ,was al lang blij dat we weer op de bus, bij onze bagage, zaten. De opmerking van een nederlandse trien die belerend zei dat ik een sukkel was en had moeten melden dat ik was plassen (AAN WIE???? Chauffeur was ook weg!!!) heb ik met moeite maar gelaten voor wat het was. Ach ja.

We hobbelen nog een uurtje of 3 verder en na een hap bij de Mc Donalds in Kuala Terrenganu nemen we om 21.00 uur toch nog een taxi naar Kuala Besut van waaruit de boot naar Perhentian Islands de volgende dag zal vertrekken. Het is zo'n 115km en we doen er zo'n 1 ½ uur over. Het weer slaat gedurende de rit om en het bliksemt vrijwel constant en de regen komt met bakken uit de lucht. In Besut aangekomen bij een vriend van de chauffeur een ticket voor de boot morgen gescoord en ons laten droppen in een erg goedkoop guesthouse.(RM 20,- per nacht ongeveer 4 euro). Ik vind het ook 3 keer niks, het is er smerig. Met onze klamboes en sarongs 2 tentjes in het kamertje gebouwd en zonder al te veel aan te raken gedoucht. Wonderwel allebei goed geslapen. Moet ook wel na zo'n lange reisdag. Natuurlijk vind ik het helemaal niet erg om al vroeg weer uit te checken uit deze gribus en op de boot te stappen naar Perhentian Islands.

27 Juli komen we om 10.00 uur aan op Perhentian Island Besar (Big Island) en Koen weet een leuk hutje te vinden met uitzicht op het strand en de zee.

Dit eiland is echt werkelijk schitterend, we dachten met Gili Trawangan al het meest mooie en tropische eiland gevonden te hebben maar dit overtreft qua schoonheid Gili nog. Het water is nog meer cristal clear en je ziet de tropische vissen tussen je benen door zwemmen als je nog maar een meter in het water staat. Mooi wit palmenstrand, super. Koraal ligt voor de deur, dat wordt wederom lekker snorkelen en zwemmen.

Bij het snorkelen zien we echt megaveel tropische vissen, schildpadden, rifhaaien en ook een aantal grote vissen.

Natuurlijk hebben we ook gebruik gemaakt van ons behaalde PADI brevet en we hebben onze eerste fundive hier. Koen en ik gaan samen met onze aussie Dan Masterdiver naar een koraalduikspot even buiten de kust. Nu we geen rare verplichte oefeningen moeten doen is het allemaal een stuk relaxter. We zien heel veel verschillend vis soorten en ook van een formaat BIG.

Geweldige spot hier. De laatste dag hebben we een kajak gehuurd en zijn we de zee over gestoken naar het kleiner eiland. Na een klein uur flink peddelen en zweten ploffen we daar onder een parasol op het strand. We hebben het goede eiland uitgekozen want hier valt aanzienlijk minder te snorkelen.

Op 31 juli verlaten we dit tropische eilandje en zetten we koers naar de grens met Thailand. We nemen een taxi naar de grens 1 ½ uur rijden en dan de nodige formaliteiten weer doorlopen. Over de grens gesjouwd met de nog steeds zwarte rugzak. Na een kilometer zwoegen bij het treinstation aangekomen en omdat het in Thailand weer een uur vroeger is kunnen we de trein nog nemen naar Surat Thani in Thailand. De trein waar we in zitten wordt door een groot aantal, tot de tanden bewapende, militairen bewaakt. We vermoeden omdat er in het zuiden van Thailand toch nog regelmatig aanslagen gepleegd worden, of we hebben weer iets gemist door geen televisie en krant te hebben. Ook de stations worden streng bewaakt.

Het zit niet mee met de treinreis die, in beginsel 9 uur!! zou duren. De trein stopt regelmatig om een andere trein op het spoor te laten passeren en als hij dan ff flink door rijdt, rijdt hij zo maar een station voorbij en moeten we achteruit terug om de wachtende passagiers alsnog van het perron te plukken. Dan geeft ook de locomotief er de brui aan en moeten we wachten tot er een nieuwe locomotief voor de trein gekoppeld wordt. Uiteindelijk arriveren we na 11 uur treinen in Surat Thani. Daar nemen we voor de nacht een (wederom goedkoop en niet al te clean) hotel en morgen kijken we wel verder.

's Ochtends een taxi genomen naar het vliegveld met de bedoeling om daar een auto te huren en op eigen vervoer Thailand in te crossen. Maar de prijzen van huren van auto's in Thailand zijn niet net als op Bali. Hier rekenen ze ongeveer europese prijzen en dat gaan we dus niet doen. Want dan? Uiteindelijk spreken we met onze taxichauffeur een bedrag af waarvoor hij ons 125 km verder zal brengen naar Khao Sok National Park. Effe nog wat pinnen en dan.....................komen we er achter dat bij het pinnen van gisteren het bankpasje niet terug uit de automaat gepakt is!!!!! Shit shit shit.

Shit, dus snel bellen met Rabo nederland en pasje laten blokkeren. Hopelijk is er nog niets van afgeschreven in de tussentijd. Nu voelen we ons terecht sukkels.

Enfin daar is nu niks meer aan te doen dus gewoon verder reizen naar Khao Sok National Park.

Daar 2 nachten verbleven en heerlijk gezwommen in de rivier voor ons “treehouse” en een dag een trek (12km) de jungle in gemaakt. Aantal watervallen gepasseerd en bij een verlaten strandje aan de rivier een verfrissende duik genomen.Is wel lekker als je helemaal bezweet bent.

Gisteren 3 augustus vanuit Khao Sok vertrokken naar Khao Lak, aan de westkust van Thailand. Hier heeft in december 2004 de Tsunami flink veel schade aangericht. Toen stond hier 5 meter water!!! Daardoor nu veel neuwbouw(resorts) waardoor het lay-back gehalte naar mijn idee wel minder geworden is. Het weer is hier minder voorspelbaar, de zee is erg wild (te wild om te kunnen duiken zelfs, jammer) en er valt regelmatig een bui. Het is hier het regenseizoen nu en dat kun je ook merken aan het beperkte aantal toeristen. We blijven hier een nachtje en gaan dan door naar Phuket waar mogelijk meer te beleven valt. We zien wel.

Ik ga er nu mee kappen want het is al weer een heel verhaal geworden zie ik nu. Kijk maar wat je er van leest (als je dit leest heb je alles al doorgeworsteld vermoed ik ha ha ). Enne anders vertellen we graag na thuiskomst hoe geweldig we het hebben gehad en zullen we ook wat foto's laten zien als je wilt.

Is er verder nog nieuws uit Nederland dat we gemist hebben? Astrid, houd me op de hoogte he?

Maurice en Marloes druk bezig met het regelen van de trouwerij waarschijnlijk? Arno en Smul zullen het er ook wel druk mee hebben, ben benieuwd. Hans heeft de fietstocht naar Gerolstein ook vast wel goed doorstaan? En de zwangere dames zullen vast al een mooi buikje hebben als we ze zien.

Van een aantal mensen begrepen dat ze op vakantie zijn nu, of zelfs al terug. Geniet allemaal lekker van de vakantie, en mam, nog een kleine 2 weken en dan zijn we weer in Nederland.

Kus vanuit Thailand .

Koen en Erik.