We zijn weer thuis!!!!

Hey allemaal,

De laatste 4 dagen van onze reis hebben we Singapore ontdekt. Het is een stad, land en eiland in één. Erg georganiseerd en er ligt werkelijk waar geen prulletje op straat. Toch ietwat vreemd om in Azië opeens in zo'n ultra clean land te zijn. Heel veel, héél veel shoppingcentra en dat lijkt ook de nationale sport te zijn. Shop, shop till you drop.

We hebben de Botanische tuinen bezocht, de geweldig mooie Singapore Zoo en natuurlijk een dagje naar het (aangelegde) strand. Daarnaast natuurlijk ook geshopt.

Een avondje stappen en swingen op een internationale DJ hoort er vanzelfsprekend ook bij.

Maar dan komt toch het moment dat we in moeten gaan checken voor onze terugvlucht   naar Europa. Op de 16^e staan we s' avonds op het vliegveld voor de vlucht naar München.

Na de overstap in München komen we de 17^e augustus om 10.30 aan in Brussel waar onze ouders en Rinus ons op staan te wachten met een heerlijke zak Hollandse snoepjes.

Fijn om ze weer te zien na zo'n lange tijd.

Thuis rijden we de straat in en is het huis versiert met een spandoek met Welkom Thuis, gemaakt door de nichtjes. Verschillende kaarten met welkom thuis liggen op de deurmat en het huis en de tuin zijn weer tip top gemaakt door onze vaders en moeders. Wat zijn we toch een verwende kereltjes ha ha. Thanks ouders!

Ook weer fijn om Hugo te zien natuurlijk, al zijn we niet helemaal zeker of dat wederzijds is. Hij heeft het wel erg goed naar zijn zin gehad de afgelopen 4 maanden in Gilze.

Na een dagje thuis doorgebracht te hebben zijn Koen en ik op woensdagochtend 19 augustus in ons autootje gestapt en in een uurtje of 11 naar Zuid-Frankrijk gescheurd. Effe langs bij de broer van Koen die daar op de camping staat. Daar 3 dagen bijgeklets op het strand en op zondag 23 augustus terug gereden. Nu zit het reizen er echt even op.

Terugkijkend op deze reis kunnen we zeggen dat we intens genoten hebben van alles wat we tijdens deze reis tegen zijn gekomen. We voelen ons ook echt bevoorrecht om dit mee te mogen maken. Het was SUPER!!

Ook super was het om deze site bij te houden en jullie leuke en lieve reacties te mogen ontvangen.  Bedankt voor het mee reizen!!

Tot snel in real life.

Koen en Erik.

Thailand en op naar onze laatste bestemming van deze trip, Singapore.

Hey daar in het zomerse nederland,

Onze reis zit er bijna op dus hierbij nog een van de laatste updates van onze geweldige trip.

Na het erg rustige Khao Lak zijn we met de local bus naar Phuket gereden. Zoals altijd worden we gedropt op een busstation ergens in de stad en wederom niet centraal in stad Phuket. Wij willen naar de kust, Patong, en gaan dus op zoek naar een bus die daar heen gaat. Uh...dat is een kilometer verderop en met onze rugzakken vind ik dat geen goede optie. Dan maar met een taxi. Dat hebben we zo geregeld bij een aardige dame op het busstation. Voor 400 Bath brengt de “taxi” (later blijkt illegale taxi) ons wel naar Patong. Wij zijn ingestapt en rijden nog geen 500 meter of de chauffeur wordt aangehouden door een motoragent en we moeten de agent volgen naar het dichtstbijzijnde politiebureau. Op weg daarheen belt de chauffeur een maatje van hem om ons op te pikken (dat maatje is wel een echte taxi) en dropt hij ons snel ergens langs de weg. Hij blijkt liever niet te hebben dat we met de politie in contact komen. Wij uitgestapt maar de agenten merken dat natuurliik en komen op hun motors naar ons terug. De taxichauffeur is inmiddels doorgereden naar het bureau.

De vriendelijke, doch niet/nauwelijks engels sprekende agenten vertellen ons “You NO problem, driver has problem but you come to policestation”, en dus springen we allebei bij een motoragent achterop, MET rugzakken van respectievelijk 15 en 20 kilo en dan nog 3 tassen handbagage. Door Phuket Town, achter op de motor naar het politiebureau. Daar worden we naar de verhoorkamer, waar onze chauffeur al zit en not happy is dat wij er zijn, gebracht.

Onze namen worden genoteerd, foto's gemaakt en er wordt ons gevraagd hoe we aan die taxi komen en wat we moesten betalen. Wij gewoon geantwoord natuurlijk. Sorry chauffeurke. De dame die ons op het busstation aan de chauffeur koppelde komt even later ook het bureau binnen, ze hebben haar ook getraceerd en zij heeft nu ook een problem.

Het enige probleem dat wij hebben is dat we nu geen transport naar Patong hebben. Maar........de BOSS (hoofdinspecteur) geeft de opdracht aan een agent om er zorg voor te dragen dat wij in Patong komen en dat de BOSS straks weet waar hij ons eventueel kan bereiken indien dat nog nodig zal zijn voor het verdere onderzoek. Gratis vervoer voor ons dus in een POLICE pick-up truck. (want we hadden de taxi nog niet betaald natuurlijk).

Na twee guesthouses bezichtigd te hebben belanden we (onder politie-escorte) in New Paradise Inn en weet mijnheer agent waar hij ons eventueel kan bereiken. Thank you!

En dan......................komen we er achter dat we een tasje met souveniers (hoedje, vlieger, bootje, chips) in de pick-up van de POLICE hebben laten staan dus ren ik nog achter hem aan maar te laat , hij is al weg. Nu maar hopen dat ze het tasje later nog afgeven. We sjouwen dat tasje ook al weer ruim een maand overal mee naar toe en om het dan de laatste weken alsnog kwijt te zijn zou wel erg balen zijn. De eigenaar van ons guesthouse verwacht dat de politie het wel terug brengt en anders zal ze morgen wel even bellen. We will see !?

We zijn nu krap 3 uur in Phuket en er is al meer actie geweest dan de laatste 24 uur in Khao Lak.

Phuket heeft veel meer toeristen en kroegen, restaurants, go-go bars etcetera. Er is zeker meer te beleven en het strand is ook meer uitnodigend.

S'Middags naar het strand geweest en s'avonds heerlijk gegeten bij een Oostenrijker. Natuurlijk hebben we ons gestort in de mainstreet met de go-go bars en zelfs een Soi Eric (Ericstraat) die vol staat met go-go girls/ladyboys. Op een veilige plek (waar we niet de hele tijd “lastig gevallen” worden ;-) drinken we een lekker koud biertje en genieten van alle wat er om ons heen gebeurt.

Ook hebben we the gay-life in Phuket/Patong gecheckt en die is er volop. Ons hotel staat er midden in ha ha. We drinken een pilsje bij Kiss waar ook weer de nodige (slechte, hoewel beter dan in Seminyak) optredens (playback) gegeven worden. Tis ook overal hetzelfde ha ha .

Na uitgeslapen te hebben zijn we bij Carefour (ja die hebben ze hier ook, niet alleen in Frankrijk) een lekker ontbijtje gaan halen, lekker brood met vleesbeleg en hollandse kaas. Mmmm ook weer eens lekker i.p.v. de ontbijtjes die je in guesthouses (toast en egg) krijgt. Op de kamer lekker ontbeten.

Naar het strand geweest maar door een bui zijn we daar snel klaar mee en als de bui over is, is het mannetje, waar we een ligbedje bij gehuurd hadden, er inmiddels ook vandoor. Met bedjes.

Bij terugkomst in het hotel gecheckt of de politie nog gebeld heeft maar dat is niet het geval. Het hotel heeft wel naar het politiebureau gebeld maar daar weten ze niet precies op wel bureau we waren geweest, ze zullen wel kijken.

Donderdag 6 augustus hebben we een scooter gehuurd. Je ziet dan toch weer veel meer van de omgeving. Via de kust rijden we langs mooie stranden naar Phuket Town. We gaan proberen om zelf het politiebureau te vinden. En dat lukt ons, alleen spreekt daar geen mens engels en wanneer we eindelijk een agent hebben die een beetje engels spreekt weet hij van geen tasje af. Nu moet ik ook zeggen dat het er niet op lijkt dat ze ons graag willen helpen. Er is zelf een agent die zichtbaar moeite heeft om zijn ogen open te houden wanneer zijn collega ons verhaal aan hem vertelt en hem vraagt om het tasje. De slaperd!

We geven het bijna op en dan zien we de hoofdinspecteur (BOSS) aan komen rijden in “onze” Police Pick-up. Bij hem zit een goed engels sprekende agent in de auto en als wij zeggen dat we hier voor ons verloren tasje zijn legt hij meteen de link met “Oh jeah de guys from the taxi!” jullie tasje ligt binnen, we hebben wel al een zak chips op ha ha . Wij naar binnen en dan blijkt het tasje achter die slapende agent van zojuist te staan. Tjonge jonge. Wij blij natuurlijk en die 2e zak chips geven we de agent cadeau.

We tuffen verder op de scooter en leggen aan bij een lekker strand om van het mooie weer te genieten. Het is hier nu regenseizoen dus als de zon schijnt moet je daar van genieten he.

S' Avonds naar de film geweest en jawel ook weer gaat heel de zaal staan als het filmpje van de Koning gedraaid wordt. Blijft toch bijzonder die liefde van alle Thai voor hun Koning en Koningin. We horen regelmatig een Thai trots zeggen; "That's my King" wanneer we ergens betalen met een biljet met de afbeelding van de koning.

Verder in Phuket natuurlijk geshopt, gestapt en een massage gehad. Ze hebben hier enorme winkelcentra die er erg gelikt uit zien. Er is van alles te koop.

Op 8 augustus weer verder gegaan naar Bangkok. Natuurlijk wederom met Air Asia.

Bangkok kennen we inmiddels dus na gegeten te hebben storten we ons in het uitgaansleven en belanden we in DJ's waar we tot een uurtje of 2 swingen. Omdat de Skytrain niet meer rijdt nemen we een taxi en , jawel.................we worden WEER door de politie aangehouden. Nu worden wij gecontroleerd op bezit van drugs. Dat hebben we natuurlijk niet bij ons en we mogen snel weer instappen. Ze moeten ons wel hebben deze keer.

Verder in Bangkok geshopt natuurlijk (in het weekend naar de weekendmarket geweest) , hier is ook van alles te koop en vaak ook voor een redelijke prijs. Enne Joske, op jouw advies heb ik een Canon EOS 500D gekocht. Scheelde toch zo'n €150,- in vergelijking met Nederland.

 

De 12e augustus vertrokken uit Bangkok naar onze laatste bestemming, Singapore.

Op het vliegveld bij de douane blijkt dat toen we Thailand in kwamen (te voet bij de grens met Maleisië) er een fout gemaakt is door de douanebeambten. Ze hebben een stempel te veel in ons paspoort gezet. Volgens de stempels zijn we 31 juli Thailand ingekomen, en er op 31 juli ook weer uit gegaan. Dus.......zijn we illegaal in Thailand nu. Het heeft nog heel wat voeten in aarde om dit de douane hier aan het verstand te brengen dat wij die fout niet gemaakt hebben maar een collega van hen. Na het nodige uitleggen en discussiëren geloven ze ons en wordt de fout hersteld en mogen we toch Thailand uit, pfffff. De autoriteiten moesten ons tijdens deze 2 weken wel hebben zeg hier inThailand. Maar alles is goed gekomen.

Enfin inmiddels zijn we in het ultra cleane en gelikte Singapore en hebben we een mooi hotel, met jawel onze eerste “upgrade” we hebben nu een mooiere kamer dan we eigenlijk geboekt hadden. Ook wel eens lekker en zeker als afsluiter van onze trip.

Over minder dan een week zullen we in Brussel aankomen en zit ons avontuur er al weer op helaas.

We gaan de komende dagen nog lekker Singapore ontdekken en er nog maar eens volop van genieten.

Tot snel.

"LOST" in Maleisie

Hey luitjes,

Hier weer eens een update van onze reis, die er helaas al weer bijna op zit.

Vanaf Bali zijn we naar Maleisië gevlogen. Natuurlijk met Air Asia, lekker goedkoop en prima vliegmaatschappij (vergelijkbaar met Ryan Air).

Aangekomen in Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië, moesten we wel even zoeken naar een hotel passende binnen het budget dat we voor ogen hadden. Dat lukte dus niet, de redelijke prijs kamers hadden geen raam en deden me denken aan de eerste nacht van deze reis in India. Dus....een duurder hotel genomen en dan gelijk ook maar met een zwembad er bij. Wel lekker in zo'n grote stad.

In 2 dagen Kuala Lumpur ge-sightseend (de belangrijkste bezienswaardigheden bekeken). Daarbij hebben we maar eens een keer gebruik gemaakt van de supertoeristische Hop-On, Hop-Off bus.

Dit zijn een aantal bussen die gedurende de dag rondjes langs de bezienswaardigheden van KL (Kuala Lumpur) rijden en waar je op kunt stappen als je wilt en er uit kunt als je iets wilt bezichtigen. KL is op zich vrij compact en e.e.a. ligt niet ver van elkaar, hemelsbreed dan, maar het wegennetwerk is wat lastig. Wij ondervonden dat omdat we (te) ongeduldig waren en de bus te traag vonden gaan en we dus besloten uit te stappen en dat stukje naar de Petrona Towers wel ff te lopen. Uh, dat hadden we dus beter niet kunnen doen. We waren op zich dicht bij de torens maar liepen tegen een muur van een aantal kilometer die de snelweg tussen ons en de torens omzoomde ZONDER oversteekmogelijkheden. Uiteindelijk de metro moeten nemen om er te komen. En ......dan blijkt dat je maar tot de 4e verdieping kunt komen als je 's ochtends om 8.00 uur niet een van de 1700 gratis kaartjes hebt weten te bemachtigen om de verbindingsetage tussen de 2 torens te bezoeken met een (schijnbaar) geweldig uitzicht over KL. Maar vanaf beneden zien de torens er ook heel mooi uit ha ha.

In KL goed gegeten, een keer bij een local curry tentje en een keer bij een westers restaurant waar ze heerlijke lasagne hadden, weer eens wat anders dan rijst en kip/vis.

Na 2 dagen KL doorgereisd op 22 juli richting Tioman Island aan de westkust van Maleisië. Met de bus vanuit KL naar Kluang en toen stond daar een local bus die door ging naar Mersing. Sloot wel goed op elkaar aan echter hadden we er niet bij stil gestaan dat de schooljeugd die ook in de bus zat om de 500 meter er uit moesten waardoor we de eerste 25 kilometer erg traag afgelegd hebben. Daarna hoefde de bus aanzienlijk minder te stoppen en ging het wat vlugger allemaal. Bij aankomst in Mersing bleek dat we nog mooi op tijd waren om de boot naar Tioman Island te kunnen nemen.

Hoewel iedereen ons waarschuwde dat er mogelijk wel geen accommodatie beschikbaar zou zijn op Tioman bleek dit reuze mee te vallen en hadden we bij de eerste hut meteen bingo. Leuk hutje naast een duits stelletje, alleen de bouwput net naast onze hut gaf het een wat minder tropisch aanzicht, ...en gehoor vanaf een uurtje of 8 's ochtends als de bouwvakkers begonnen te werken. Maar 's avonds is er toch weinig party hier en dan ben je wel uitgeslapen om 8 uur ha ha.

Op Tioman (lijkt een beetje op het eiland uit serie Lost) heerlijk van het strand en zee genoten en met verschillende andere reizigers gesproken (Portugal, Engeland, Duitsland, Nederland). Gesnorkeld natuurlijk en ook een tocht dwars over het eiland door de jungle gemaakt naar de oostkant van het eiland. Tioman heeft het allemaal wel in zich, maar de locals lijken er niet veel moeite voor te willen doen. Ze lijken wat onverschillig. Zowel in zwerfafval/schroot/bouwafval dat gewoon langs het strand en weg ligt, alsook in de bedrijfsvoering en bediening. Ze gooien de tent gewoon dicht als ze geen zin hebben en ogen ook niet altijd even gastvrij. Voor backpackers meestal geen probleem, heeft ook wel zijn charme moet ik zeggen en geeft wel een lay-back sfeertje.

De insecten/beesten hier op Tioman lijken echt SUPER-SIZE te zijn. Zo treffen we al snel een soort van tor die net zo groot is als een muis van een computer, een spin van gelijke grootte en varanen van meer dan een meter die in het afval snuffelen. En in de bomen hangen 3 slangen, brrrrr. Tijdens onze tocht door de jungle een schorpioen tegen gekomen en wilde apen. En ook vlinders die net zo groot zijn als een boterhambordje (mm een lekker boterham met pindakaas zou best lekker zijn ha ha ).

Op 26 juli van Tioman vertrokken en op weg gegaan naar het noorden van Maleisië (Kuala Terrenganu). De rit zal zo'n 7 uur gaan duren. Tijdens de rit kennis gemaakt met een nederlands gezin met 2 kinderen (5 en 3) die 11 maanden aan het reizen zijn. Wel stoer vind ik.

Bij de stop die gemaakt wordt als dat gezin uitstapt gaan Koen en ik ff plassen en een colaatje halen. Komen we terug en dan.......................is die ffffffffff......bus al weg!!!!! MET onze bagage natuurlijk!!! We hadden wel de kleine rugzakken bij ons (met paspoort en geld) maar tja daar sta je dan. Nu een andere vorm van LOST in Maleisie. Wij rennen natuurlijk en om de hoek zagen we de bus nog net een andere hoek om draaien. Verdorie. Wij terug naar het busstation in de hoop dat er iemand is die ons kan, en wil helpen. Dat geluk hebben we. Ze vragen of we weten hoe de organisatie heet waar de bus van is. Uh... nee dat weten we niet en dat staat ook niet op de ticket. Dan zien we een foto van een soortgelijke bus en dan weten ze wie ze moeten gaan bellen. De bus wordt gebeld en wij worden met een auto achter de bus aan gebracht die ons buiten de stad op staat te wachten. Een paar engelse meiden hadden ook opgemerkt dat wij niet in de bus zaten en onze spullen (boeken, jas etc) wel, ze hadden de chauffeur hier op hetzelfde moment over ingelicht als dat er gebeld werd. Je zult begrijpen dat ik behoorlijk pissed was dat de chauffeur niet effe kijkt of iedereen, die hij niet zijn bagage uit de laadruimte heeft gegeven omdat ze op de plaats van bestemming zijn, weer terug in de bus zit. Hij was zelf trouwens ook naar het toilet en de eerdere stops duurde aanzienlijk langer. Maar goed, ik, en Koen ook ,was al lang blij dat we weer op de bus, bij onze bagage, zaten. De opmerking van een nederlandse trien die belerend zei dat ik een sukkel was en had moeten melden dat ik was plassen (AAN WIE???? Chauffeur was ook weg!!!) heb ik met moeite maar gelaten voor wat het was. Ach ja.

We hobbelen nog een uurtje of 3 verder en na een hap bij de Mc Donalds in Kuala Terrenganu nemen we om 21.00 uur toch nog een taxi naar Kuala Besut van waaruit de boot naar Perhentian Islands de volgende dag zal vertrekken. Het is zo'n 115km en we doen er zo'n 1 ½ uur over. Het weer slaat gedurende de rit om en het bliksemt vrijwel constant en de regen komt met bakken uit de lucht. In Besut aangekomen bij een vriend van de chauffeur een ticket voor de boot morgen gescoord en ons laten droppen in een erg goedkoop guesthouse.(RM 20,- per nacht ongeveer 4 euro). Ik vind het ook 3 keer niks, het is er smerig. Met onze klamboes en sarongs 2 tentjes in het kamertje gebouwd en zonder al te veel aan te raken gedoucht. Wonderwel allebei goed geslapen. Moet ook wel na zo'n lange reisdag. Natuurlijk vind ik het helemaal niet erg om al vroeg weer uit te checken uit deze gribus en op de boot te stappen naar Perhentian Islands.

27 Juli komen we om 10.00 uur aan op Perhentian Island Besar (Big Island) en Koen weet een leuk hutje te vinden met uitzicht op het strand en de zee.

Dit eiland is echt werkelijk schitterend, we dachten met Gili Trawangan al het meest mooie en tropische eiland gevonden te hebben maar dit overtreft qua schoonheid Gili nog. Het water is nog meer cristal clear en je ziet de tropische vissen tussen je benen door zwemmen als je nog maar een meter in het water staat. Mooi wit palmenstrand, super. Koraal ligt voor de deur, dat wordt wederom lekker snorkelen en zwemmen.

Bij het snorkelen zien we echt megaveel tropische vissen, schildpadden, rifhaaien en ook een aantal grote vissen.

Natuurlijk hebben we ook gebruik gemaakt van ons behaalde PADI brevet en we hebben onze eerste fundive hier. Koen en ik gaan samen met onze aussie Dan Masterdiver naar een koraalduikspot even buiten de kust. Nu we geen rare verplichte oefeningen moeten doen is het allemaal een stuk relaxter. We zien heel veel verschillend vis soorten en ook van een formaat BIG.

Geweldige spot hier. De laatste dag hebben we een kajak gehuurd en zijn we de zee over gestoken naar het kleiner eiland. Na een klein uur flink peddelen en zweten ploffen we daar onder een parasol op het strand. We hebben het goede eiland uitgekozen want hier valt aanzienlijk minder te snorkelen.

Op 31 juli verlaten we dit tropische eilandje en zetten we koers naar de grens met Thailand. We nemen een taxi naar de grens 1 ½ uur rijden en dan de nodige formaliteiten weer doorlopen. Over de grens gesjouwd met de nog steeds zwarte rugzak. Na een kilometer zwoegen bij het treinstation aangekomen en omdat het in Thailand weer een uur vroeger is kunnen we de trein nog nemen naar Surat Thani in Thailand. De trein waar we in zitten wordt door een groot aantal, tot de tanden bewapende, militairen bewaakt. We vermoeden omdat er in het zuiden van Thailand toch nog regelmatig aanslagen gepleegd worden, of we hebben weer iets gemist door geen televisie en krant te hebben. Ook de stations worden streng bewaakt.

Het zit niet mee met de treinreis die, in beginsel 9 uur!! zou duren. De trein stopt regelmatig om een andere trein op het spoor te laten passeren en als hij dan ff flink door rijdt, rijdt hij zo maar een station voorbij en moeten we achteruit terug om de wachtende passagiers alsnog van het perron te plukken. Dan geeft ook de locomotief er de brui aan en moeten we wachten tot er een nieuwe locomotief voor de trein gekoppeld wordt. Uiteindelijk arriveren we na 11 uur treinen in Surat Thani. Daar nemen we voor de nacht een (wederom goedkoop en niet al te clean) hotel en morgen kijken we wel verder.

's Ochtends een taxi genomen naar het vliegveld met de bedoeling om daar een auto te huren en op eigen vervoer Thailand in te crossen. Maar de prijzen van huren van auto's in Thailand zijn niet net als op Bali. Hier rekenen ze ongeveer europese prijzen en dat gaan we dus niet doen. Want dan? Uiteindelijk spreken we met onze taxichauffeur een bedrag af waarvoor hij ons 125 km verder zal brengen naar Khao Sok National Park. Effe nog wat pinnen en dan.....................komen we er achter dat bij het pinnen van gisteren het bankpasje niet terug uit de automaat gepakt is!!!!! Shit shit shit.

Shit, dus snel bellen met Rabo nederland en pasje laten blokkeren. Hopelijk is er nog niets van afgeschreven in de tussentijd. Nu voelen we ons terecht sukkels.

Enfin daar is nu niks meer aan te doen dus gewoon verder reizen naar Khao Sok National Park.

Daar 2 nachten verbleven en heerlijk gezwommen in de rivier voor ons “treehouse” en een dag een trek (12km) de jungle in gemaakt. Aantal watervallen gepasseerd en bij een verlaten strandje aan de rivier een verfrissende duik genomen.Is wel lekker als je helemaal bezweet bent.

Gisteren 3 augustus vanuit Khao Sok vertrokken naar Khao Lak, aan de westkust van Thailand. Hier heeft in december 2004 de Tsunami flink veel schade aangericht. Toen stond hier 5 meter water!!! Daardoor nu veel neuwbouw(resorts) waardoor het lay-back gehalte naar mijn idee wel minder geworden is. Het weer is hier minder voorspelbaar, de zee is erg wild (te wild om te kunnen duiken zelfs, jammer) en er valt regelmatig een bui. Het is hier het regenseizoen nu en dat kun je ook merken aan het beperkte aantal toeristen. We blijven hier een nachtje en gaan dan door naar Phuket waar mogelijk meer te beleven valt. We zien wel.

Ik ga er nu mee kappen want het is al weer een heel verhaal geworden zie ik nu. Kijk maar wat je er van leest (als je dit leest heb je alles al doorgeworsteld vermoed ik ha ha ). Enne anders vertellen we graag na thuiskomst hoe geweldig we het hebben gehad en zullen we ook wat foto's laten zien als je wilt.

Is er verder nog nieuws uit Nederland dat we gemist hebben? Astrid, houd me op de hoogte he?

Maurice en Marloes druk bezig met het regelen van de trouwerij waarschijnlijk? Arno en Smul zullen het er ook wel druk mee hebben, ben benieuwd. Hans heeft de fietstocht naar Gerolstein ook vast wel goed doorstaan? En de zwangere dames zullen vast al een mooi buikje hebben als we ze zien.

Van een aantal mensen begrepen dat ze op vakantie zijn nu, of zelfs al terug. Geniet allemaal lekker van de vakantie, en mam, nog een kleine 2 weken en dan zijn we weer in Nederland.

Kus vanuit Thailand .

Koen en Erik.

We zijn GESLAAGD voor onze PADI !!!!!

Hey hallo,

Vrij kort op het vorige verhaal hierbij weer een update. Dat komt omdat ik het vorige verhaal al eerder geschreven had dan ik het op de site kon zetten. Maar dat zal niet zo'n probleem zijn vermoed ik.

Vorige week maandag (13 juli) hebben we bij het hotel afscheid genomen van de ouders van Koen en Wim en Ria. Helaas konden we niet mee naar het vliegtuig om ze te assisteren om een hele hoop lastbagage van ons (bergschoenen, lange broeken, truien, mutsen, veldfles, custom made pakken en de nodige soeveniers ) bij hen in het vliegtuig te droppen zodat wij de laatste 5 weken met een redelijk acceptabel gewicht in de rugzak rondsjouwen. We konden niet mee omdat we onze verdere trip al hadden geboekt en we een half uurtje na hun vertrek naar the airport zelf ook een pick up hadden om ons naar het oosten van Bali te brengen, Tulamben.

De dag ervoor hadden we bij een stel dat op het complexje van het hotel woont (ze wonen hier al 6 jaar) een tripje geboekt om onze PADI (duikbrevet Open water) te gaan halen. Eelco en Joan van “Bottles Up” hebben last minute nog kunnen regelen dat we ingepland werden om een cursus PADI te gaan volgen, en dat we ook een accommodatie hadden (wat nog het moeilijkste bleek te zijn).

En met di accommodatie zat het helemaal goed, omdat het hotel bij de duikschool vol zat werden we 'gedropt' in de “Villa” aan zee, met zwembad en eigen scooter om naar de duikschool en de restaurantjes te kunnen gaan. Helemaal super!

Op maandagavond meteen al aan de studie gegaan met het cursusboek, dat we op de heenweg in Sanur nog hebben opgepikt (en in het nederlands, leest een stuk relaxter hoewel ons engels ook met sprongen vooruit gegaan is de laatste maanden). Er zat ook een DVD bij en we kregen het huiswerk om hoofdstuk 1 en 2 voor te bereiden voor dinsdagochtend. Dat was wel ff wennen joh om weer met je neus in de studieboeken te duiken en je te concentreren. Maar, voorbeeldige leerlingen als we zijn hebben we wel tot een uurtje of 23.00 gestudeerd.

Dinsdagochtend kennis gemaakt met onze duikleraar Yves (zwitser) en de eerste 2 hoofdstukken doorgenomen en we kregen al meteen een toets. (gehaald natuurlijk) Daarna voor het eerst het zwembad in met duikuitrusting. Ik had al eerder gedoken in het de Dominicaanse Republiek en in een zwembad (samen met Hanske), Koen had wel eens heel even in Turkije in een zwembad 'gedoken' met perslucht.

En dan valt het toch nog tegen zeg. Het is hoofdzakelijk vreemd om onder water gewoon te blijven ademen. Daar moet je wel even aan wennen. En dan moet je allerlei oefeningen gaan doen om voorbereid te zijn op noodsituaties. Masker af doen onder water, weer op zetten en dan het water er uit blazen zodat je je ogen weer open kunt doen. Mondstuk uit doen en naar je 'buddy' zwemmen en daar het reserve mondstuk van gebruiken om verder te ademen. Noodopstijging maken zonder lucht etc etc. Al met al valt het, met name Koen toch wel tegen. En het is dan vooral de angst om onder water geen adem meer te kunnen halen. Onze duikleraar heeft er ook de nodige snelheid in zitten en met zijn 'zwitserse' engels is het lastig om alles goed te kunnen volgen en je op je gemak te voelen bij iets wat toch best spannend is. Gelukkig is de vrouw van Yves, Erica (nederlandse en ook duikinstructrice) , die middag beschikbaar en gaat ze met Koen mee om hem te begeleiden bij de eerste oceaanduik. Yves gaat met mij (Erik) mee. Het is allemaal best spannend en we dalen af tot een diepte van 12 meter waar we ook de nodige oefeningen moeten doen. We hebben beiden nog niet echt de rust onder water om te genieten van het moois om ons heen maar dat zal bij de volgende duiken wel komen, hoop ik. Aan het einde van de dag is Koen blij dat hij toch doorgezet heeft, maar hij is nog niet overtuigd dat hij het wel leuk vindt en of hij de cursus wel af gaat maken. Tot die tijd duiken we maar weer de theorieboeken in en bekijken we de DVD. Met Erica afgesproken dat zij ons de rest van de cursus gaat geven omdat het in het nederlands allemaal wat relaxter te begrijpen en te bevragen is en we ons daar op dit moment meer bij op ons gemak voelen.

Woensdag het huiswerk van de dag eerder doorgenomen en weer een toets gemaakt. Ging wederom goed. We hadden dan ook weer keurig gestudeerd de avond er voor. We hebben gewoon bijna geen tijd om van de 'Villa' te genieten maar daar zijn we eigenlijk hier ook niet voor.

Eerst weer een duik met de nodige oefeningen in het zwembad en wederom slaat de twijfel bij Koen toe of hij het wel zo leuk vindt. Snorkelen vindt Koen supergaaf en ik verwacht dan ook dat wanneer hij in de oceaan is en die vissen en koraal en het scheepswrak ziet dat hij er dan wel voor zal gaan en minder bezig is met het enge van het onder water zijn op grote diepte (18 mtr). Ook Erica weet hem toch gerust te stellen en s'middags gaan we weer de zee in om een duik te nemen naar een meter of 12.

Bij deze duik zien we al meer van de omgeving om ons heen en doen we de oefeningen die verplicht zijn. We doen ze naar tevredenheid van onze instructrice. Beiden hebben we wel even last van een 'squeeze' bij het afdalen maar door regelmatig te klaren springen onze oren weer open en kunnen we verder. Tis wel erg mooi hoor.

S' Avonds weer aan het studeren want morgen zullen we het examen hebben en moeten we 2 oceaanduiken maken naar een diepte van 18 meter. Dan ook nog de nodige oefeningen doen onder water en aan het eind van onze 4e open water duik zullen we horen of we geslaagd zijn voor onze PADI.

Beide duiken verlopen volgens plan en leveren voor Koen en mij geen problemen meer op. Bij de 2e duik hebben we Erica gevraagd of ze foto's wil nemen. Dat heeft ze geweldig gedaan en ik zal ze dan ook z.s.m. op de site downloaden.

De duikspot waar we onze lessen gehad hebben, en onze examen gedaan hebben, schijnt toch wel tot de top van duikspots te horen. The coral Garden en het Liberty Shipwreck in Tulamben. Het is ook werkelijk schitterend, tropische vissen (in een tropische watertemperatuur) en een geweldig mooi wrak van de Liberty dat flink begroeid is met koraal. Als alle andere duikspots numaar geen domper zijn ha ha .

En.........WE ZIJN GESLAAGD!!!!!!!!

We zijn nu de trotse bezitters van een PADI open water certificaat en we mogen nu een duikuitrusting huren en zelfstandig gaan duiken in voor ons bekend water. Wat zal betekenen dat we bij een volgende mooie duikspot we een local instructor in zullen huren om ons mee naar beneden te nemen. Misschien Maleisië of Thailand?

S'Avonds bij de Villa een heerlijke BBQ gehad met nog een aantal andere gasten uit de Villa en het hotel. Er zitten mensen bij die 3 duiken per dag maken gedurende 10 dagen. Zulke diehards zullen we wel niet worden waarschijnlijk, en we gaan vast ook niet tussen de haaien in een kooi duiken zoals de kerel uit de villa naast ons. Wel krijgen we als tip om zeker nog eens in Australië te komen duiken.

Vrijdag hadden we dus 'vrij' en zijn we met de scooter naar Amed gereden waar we een dagje gesnorkeld hebben. Ook erg leuk. Lekker aan het strand gelegen daar en Amed eens bekeken. Ookhier hebben de ontwikkelingen niet stil gestaan zeg. Het is zowaar een volwaardig dorp met plenty of accommodaties. Dat was zo'n 3 jaar geleden toch heel anders. Nu verschillende duikscholen, restaurantjes en hotelletjes. Nog steeds heeft het zijn charme hier.

Afgelopen zaterdag zijn we weer keurig terug gebracht naar Kuta om daar nog een laatste weekendje te genieten van Bali. Laatste dag ook nog een surfboard gehuurd en een way too grote golf genomen en bijna verzopen ha ha , daar lig je dan met je PADI onder een enorme golf die je naar beneden zuigt. Maar ik heb wel wat bijgeleerd qua surfen en hoop tijdens deze reis nog eens elders te proberen en anders graag weer eens met Ed natuurlijk in France, Domburg of ......op Bali hier?

We hebben inmiddels onze volgende bestemming bepaald en we vliegen maandagochtend van Denpasar (Bali) naar Kuala Lumpur (Maleisië). Eerst een paar dagen in de hoofdstad en dan kijken we wel waar we heen gaan. Van een aantal mensen al wat tips gekregen dus we vinden wel wat. Mocht iemand nog aanraders hebben dan lezen we het graag natuurlijk.

Inmiddels zal bij jullie ook wel bekend zijn dat er 2 bomaanslagen zijn geweest in Jakarta (Java/Indonesië). Met de aanslagen op Bali van 2002 (die hier bij iedereen nog steeds in gedachten zijn bij het passeren van het monument ) schrik je dan toch wel even. Ook zagen we hier op straat zaterdag opeens veel meer militairen en politie. Alles werd al, en wordt nu nog meer, goed in de gaten gehouden. Auto's worden met spiegels van onder bekeken voor ze het terrein van het hotel op mogen en bij sommige zaken heb je eerst een grondige securitycheck voor je naar binnen mag.

Toevallig ben ik vanmiddag op het strand voor de nationale televisie over dit onderwerp geïnterviewd, mocht je de Indonesische zender kunnen ontvangen dan tape het ff ha ha .

Laten we hopen dat het verder rustig blijft en dat die gekken die achter die bomaanslagen zitten snel gepakt en berecht worden.

Voor zover de update vanaf Bali. Na een maand Indonesië moeten we, ook vanwege ons verlopen visum, dit mooie land met zijn supervriendelijke mensen weer gaan verlaten. Maar we komen hier over een paar jaar zeker terug en hopen dan ook weer iemand (?) kennis te laten maken met al het moois wat Indonesië/Bali te bieden heeft. Ik was al en ben nog helemaal verliefd op Bali.

Morgen vliegen we met Air Asia naar Maleise en gaan daar ontdekken en ontmoeten. Ben benieuwd. Wordt vervolgd.

Uh.......ff een huishoudelijke mededeling, we zijn niet meer helemaal goed op de hoogte van verjaardagen e.d. We hadden ze wel genoteerd maar.........(oeps). Dus mochten we van iemand een verjaardag vergeten zijn, sorry sorry en bij deze van harte gefeliciteerd. Desiree bijvoorbeeld. Proficiat Dees.

Enne Astrid, hartstikke bedankt voor de Jan Smit informatie en houdt me op de hoogte ha ha .

Anita, Marco, Peter en Marscha, veel plezier op Roze Maandag en we hopen dat Extrema ook weer leuk is geweest, hoewel het zonder ons natuurlijk minder extreem geweest zal zijn ha ha . Wij hadden het mooie weer hier aan het strand met een Bintang in de hand. Enne voor het gay-vertier zijn we naar Seyminjak geweest. Weer de nodige drag-queens en slecht playback-act gezien. Wat dat betreft zouden ze wel een studiereisje naar tilburgse Roze maandag kunnen gebruiken ha ha .

Maar om nou te zeggen dat we het missen...............nee hoor, wel jullie gezelligheid natuurlijk. Maar dat maken we weer goed als we weer in Nederland zijn.

Geniet allemaal ook lekker van de zomer en de komende vakanties.

Groet vanaf Bali (35 graden Celsius).

Koen en Erik (surfwannabees, bergbeklimmers en duikers)

Vervolg rondje Bali, Lombok en Gili Trawangan met onze 'gasten'.

Hey daar in Nederland,

Nu we weer terug op Bali zijn (bijna onze thuishaven ha ha) hierbij het verdere verslag van de afgelopen tijd. Ik had dit verslag al geschreven op de dag dat PRWR weer terug naar huis gingen, maar we hadden niet eerder de beschikking over een goede internetverbinding. Sorry! Ha ha. Dus zijn Koen en ik eerst naar Tulamben geweest om daar te gaan duiken (daarover de volgende keer meer).

Zoals ik al eerder schreef zijn we op 3 juli van Kuta (Lombok) naar het binnenland van Lombok gereden. De weg was verschrikkelijk slecht op verschillende plaatsen. Het is nauwelijks voor te stellen. Heeeeeeel veel kuilen en gaten in de weg. Soms leek het wel een gatenkaas. Regelmatig stapvoets moeten rijden om langs en door de gaten heen te rijden. We wilden het wagentje (1200 cc en dan met ons 6-en er in!!) natuurlijk ook een beetje heel houden. En dan ging het soms ook nog berg op. Een paar keer zijn de passagiers echt uit moeten stappen zodat het wagentje wat hoger op zijn wielen kwam te staan en ik door en langs de kuilen omhoog kon rijden met de wagen.

Naast het manoeuvreren langs de kuilen en gaten was het ook millimeterwerk toen we over een marktje heen moesten rijden maar alles is goed gekomen gelukkig.

Richting Tetebatu wordt het landschap steeds tropischer. Er wordt hier veel tabak geteeld. Langs de wegen staan ook verschillende droogschuren waar de tabak gedroogd wordt.

De geloofsovertuiging hier op Lombok is islamitisch en Lombok heeft dan ook de nodige moskeeën die regelmatig een oproep voor gebed de ether in sturen. (eerste om 04.45 uur waar de hanen ook wakker van worden en met hun gekraai de oproep voor gebed na zo'n klein uur over nemen. Voor de lichte slaper zijn het dus lange dagen.)

Het hotel dat Koen en ik gepland hadden is prima en we verbazen ons wederom dat er, te midden van alles wat we gedurende de rit tegen gekomen zijn, dan toch opeens weer een 'oase van rust' staat met nette hutjes. Er is zelfs ook een zwembad bij, maar dat wordt op vrijdag ververst met schoon bergwater en staat nu net ff leeg. Dit is echter niet zo'n probleem want na de lunch gaan we direct met een gids op weg naar het national park waar we in de jungle een tocht maken naar een schitterende waterval. Onderweg in de jungle zien we naast ons de schim van een zwarte aap van boom naar boom springen.

Na de waterval rijden we verder naar de “Medicin” waterval. Het verhaal gaat dat het water dat van deze waterval, dat langs bomen en wortels stroomt, een medicinale werking heeft voor de huid en haar. “Makes your hair grow again” enne, tja als je dan met een paar, toch steeds meer dun behaarde, mannen in de buurt bent laat je die kans niet onbenut natuurlijk. We steken dan ook alle 4 gewillig ons koppie onder de waterval. Benieuwd of we over een tijdje weer een weelderige bos haren op ons hoofd hebben ha ha .

Het is donker wanneer we uiteindelijk terug zijn in het hotel dat in de jaren van de nederlandse koloniën dienst deed als soort kuuroord om op adem en kracht te komen bij ziekte of aandoeningen.

Het hoofdgebouw heeft dan ook de typerende bouwstijl uit die periode.

De volgende ochtend hebben PRWR, al voor het ontbijt, een rondleiding gehad door de tuin en over de omliggende plantages. Ze hebben veel vruchten en andere gewassen te zien gekregen. (tabak, vanillestokjes, kruidnagel, rijst, kofffie etc etc, te veel om op te noemen). Het kereltje dat de rondleiding verzorgde klom met de blote voetjes zo de boom in om een vrucht te plukken om die te laten zien en te proeven.

Na het ontbijt weer verder gereden richting de vulkaan en hele steile wegen op gereden (ook weer een keer de passagiers uit moeten laten stappen omdat het anders niet ging). De omgeving is hier ook weer erg indrukwekkend, heel anders, veel groen en mooie uitzichten.

Het is een hele rit naar Sengiggi terug en onderweg, ja dat heb je al je van de gebruikelijke toeristische routes afwijkt , komen we dan ook geen tentjes tegen waar we een hapje kunnen eten. Er zijn natuurlijk wel Indonesische Warung's maar onze 'gasten' hebben daar nog niet voldoende vertrouwen in en houden het liever bij droge koekjes en cola. We eten straks wel in Sengiggi. Om een uurtje of 4 hebben we dan onze lunch bij “Alberto” in Sengiggi en dat is ook heerlijk moet ik zeggen. Hippe tent en goed eten, met de voetjes in het zand op het strand.

Na een verfrissende plons in het zwembad en het nodige gerelax aan het zwembad en in de hut is het later op de avond weer tijd om een hapje te gaan eten.

We rijden met de auto naar Quincy (volgens de LP de hipste tent op Lombok). Het hotel en het daarbij horende restaurant zijn ook werkelijk schitterend. We kunnen onze ogen haast niet geloven. Strakke bouw en inrichting met gebruikmaking van de materialen die zo typerend zijn voor Indonesië. Alles gesitueerd in een schitterende tuin direct aan zee. Echt een heel mooi complex.

Na heerlijk gegeten te hebben nog een drankje in het centrum van Sengiggi genuttigd en hebben we geïnformeerd naar de beschikbaarheid van hotels op de Gili Eilanden. Dat zou nog wel eens lastig kunnen gaan worden wordt ons verteld. Het is nu hoogseizoen en er zijn veel toeristen. Maar ze gaan het proberen. Morgenochtend kan hij ons meer vertellen.

Op 5 juli hebben Koen en ik in de ochtend weer contact gelegd met het kereltje die e.e.a. uit zou zoeken en uiteindelijk kunnen we nog iets boeken. Om 12.30 zullen we met een busje naar de haven gebracht worden om vervolgens met een klein bootje de oversteek te maken naar het eiland Gili Trawangan. We zullen daar 2 nachten blijven en dan met de snelle boot (Blue Water Expresse) direct terug naar Bali varen( 2 uur) , dus niet weer eerst terug naar Lombok met een klein bootje, half Lombok over scheuren en dan met zo'n oude roestige veerboot in een uur of 5 terug naar Bali varen om dan ook nog eens vanuit Padangbai terug naar Kuta (Bali) te rijden in een uurtje of 3.

Omdat het allemaal op zo'n korte termijn geregeld is heeft het kereltje wat moeite om een busje te charteren en worden we uiteindelijk met een Bemobusje naar de haven gebracht. No problem voor de inmiddels geoefende backpackers ;-) .

We varen met zijn 6-en in een bootje naar het eilandje Gili Trawangan. Schitterend tropisch eilandje waar geen gemotoriseerd verkeer is. Transport gebeurt hier op de fiets of met paard en wagen (Cidomo). In het hotel (Hotel Ombak Bungalows) hebben we werkelijk 3 schitterende hutten.

PRWR hebben beiden een hele mooie kamer met een super strakke badkamer. Alles is keurig netjes en het hotel heeft een mooi zwembad, privestrand en ligt in een mooi aangelegde tuin.

Koen en ik hebben een zo niet nog gaver hutje toegewezen gekregen door onze 'gasten'. Het is een hutje met op de benedenverdieping een 'open air bed waar je heerlijk kunt relaxen en genieten van de tuin waarin de hut staat. Er hangt ook een hangmat. Verder is er op de benedenverdieping een buitenbadkamer/zaal. Werkelijk wel zo'n 20 m2 buitendouche. Heerlijk!!!!

Op de bovenverdieping hebben we nog een zonneterras met 2 ligbedden en is de slaapkamer. Kleine ruimte met een laag bed en geweldige inrichting. Echt een geweldige hut!!!! Super! We willen hier niet meer weg ha ha.

De volgende dag hebben PRWR een rondje om het eiland gelopen, zo groot is het ook weer niet.

Koen en ik zijn de onderwaterwereld van Gili Trawangan gaan bekijken. De snorkelspot die we hier zo'n 6 jaar geleden gezien hebben blijkt nu toch voor een groot deel verwoest te zijn door ankers en boten. Bij een tweede poging aan het strand van ons hotel zien we gelukkig dat het koraal daar nog wel intact is. Geweldig om hier rond te dobberen en onder je de vissen en het koraal zo helder en dichtbij te zien. Later op de dag waagt ook Piet zich boven het koraal en hij is onder de indruk van al het moois wat hij ziet.

De niet-zwemmers willen dit eigenlijk ook wel met eigen ogen zien en dus wordt er een boot gehuurd met een glazen bodem. De boot vaart richting Gili Meno en PRWR zien zo ook de onderwaterwereld van de Gili eilanden. Ze hebben zelfs het geluk om een zeeschildpad te zien zwemmen.

Gili Trawangan is een waar paradijsje. Koen en ik zouden er nog wel langer willen blijven, lekker lay-back sfeertje en schitterende omgeving. En we hebben nu ook wel de mazzel dat we in een schitterend hotel mogen verblijven. Degene die hier ooit zijn geweest begrijpen het zeker.

Maar op 7 juli varen we toch weer terug, met de snelle boot, naar Bali. De overvaart verloopt zeer voorspoedig en het lijkt of we over de golven vliegen. Regelmatig maakt de boot een flinke stuiter op de toch nog flinke golven. Bij aankomst in de haven staat er al een busje klaar om ons naar Kuta op Bali te vervoeren. In Kuta hebben we voor PRWR, voor de laatste week, een wat relaxter en luxer hotel geboekt. Ze hebben het 'backpacken' prima doorstaan en een beetje luxe hebben ze dan ook wel verdiend. Koen en ik gaan op zoek naar een low budget hotel en belanden uiteindelijk wee in Suji Bungalows waar we aan het begin van de reis ook zaten. Gelukkig was er nog een kamer vrij want het is echt retedruk nu op Bali en dan zeker in Kuta.

De volgende dag rustig aan gedaan, strand, zwembad, hapje eten, drankje hier, hapje daar. Lekker dagje. Oh ja, ook nog met de dames naar de kleermaker geweest waar ze zich een leren jasje aan hebben laten meten. Dit zal klaar zijn voor ze weer naar Nederland terug vliegen.

Donderdag hebben Koen en ik een wederom een surfboard gehuurd, gelijk maar voor een dag of 4, en zijn we het weer gaan proberen. Met het nodige vallen en opstaan krijgen we het toch een paar keer voor elkaar om te staan. Blijft ploeteren. Het lijkt zo eenvoudig en gemakkelijk wanneer je de echte surfers hun capriolen ziet uitoefenen op de behoorlijk pittige golven.

Naast het surfen hebben we ook heel veel lol met de verkoopdames op het strand. “Hello, massage?!, Pineapple, Mango?!, Icesream?!, etc etc. Het zijn gezellige tantes en we maken zo nu en dan een praatje. Ook PRWR sluiten later op de dag aan op het strand en hebben het ook prima naar hun zin. Lekker dollen met de dames en genieten van de actie van de surfers op de steeds weer hoger wordende golven.

Vrijdag weer een tripje gemaakt in de middag en avond. Met een auto met chauffeur zijn we eerst naar Dreamland beach gereden. Heel mooi klein strand bij een super golfspot. Wel voor de zeer geoefende surfer want de golven zijn hier dodelijk hoog. Geweldig om te zien. Soms niet normaal hoe hoog ze zijn en hoe die surfers er over heen gaan. En soms ook er onderdoor, sommige golven maken bij het omslaan echt een tunnel.

Na nog een strandje onder aan de klif bewandeld te hebben, je moest door een heel smal gangetje tussen hoge rotswanden door, hebben we de zeetempel Uluwatu bezocht. Hier ook weer de brutale apen dus oppassen. Ter afsluiting zonsondergang op Jimbaran gekeken en vervolgens weer heerlijk verse vis gegeten daar.

 

Het weekend voor vertrek verder rustig aan gedaan. Surfen, zwemmen in zee, (Piet duikt voortaan net zo makkelijk onder de grote golven door als de jonkies ha ha). Aan het zwembad hangen. Nog wat shoppen, op het strand wat drinken en wederom de grootste lol met de stranddames. Piet word regelmatig 'liefdevol' betast door Anna Bananna. Riet en Ria laten hun nagels op het strand manicuren en na wat onderhandelen zijn ze opeens de eigenaars van een bonte verzameling van wel een paar dozijn halskettingen/armbandjes. Om de buit mee terug naar Nederland te nemen zal Wim een koffer gaan scoren, die wilde hij toch al heel graag hebben geloof ik. Voor Koen en mij ook wel erg prettig want we mogen daar nog een groot aantal spullen van ons in meegeven die we het laatste deel van onze reis waarschijnlijk toch niet meer nodig hebben. Scheelt ons een hoop gesjouw de laatste 5 weken.

Koen en ik mogen na vertrek van PRWR nog zo'n 10 dagen in Indonesië blijven (ivm visum) en we hebben besloten om die tijd toch op Bali te blijven. We zullen maandag onze 'gasten' bij hun hotel uitzwaaien als ze de taxi nemen naar het vliegveld om via Hong Kong naar Nederland terug te vliegen. Wij gaan dan naar de oostkust van Bali om iets boven Amed een 4-daagse cursus te gaan volgen om onze PADI (duikbrevet) te gaan halen. Blijkbaar kun je daar prima duiken. We hebben al wel eens gesnorkeld in Amed en dat was ook super dus dat belooft wat. Het zullen 4 dagen studeren (theorie en praktijk) worden. Wel weer eens goed wat braintraining, naast die van de Nintendo DS.

Het was voor Koen en mij de afgelopen 3 weken erg leuk om samen met Piet en Riet, Wim en Ria Bali en Lombok te doorkruisen. We hebben ze kennis laten maken met dingen die wij al eerder kenden, maar we hebben ook nieuwe plaatsen bezocht. PRWR zijn tijdens deze trip op plaatsen geweest waar ze niet snel gekomen zouden zijn wanneer ze een 'standaard reis' geboekt zouden hebben. Of dat allemaal positief is moet je ze zelf maar eens vragen ha ha . Ik heb het idee dat ze ook enorm genoten hebben. Wij vonden het in elk geval erg gezellig om de afgelopen weken met hen op te trekken en willen ze bij deze hartelijk bedanken voor hun goede zorgen en hun komst naar het nog steeds schitterende Bali.

Liefs van Koen en Erik

(uh, ik ben gisteren (ondertussen een dag of 4 geleden) trouwens even naar de kapper geweest en heb nu een 'prisonbreak' koppie ofwel Hans Hamels koppie, No worries, over een week of 5 is het wel weer wat aangegroeid (hoop ik) ;-)

Bali, Lombok en Gili Trawangan (rondreis met onze 'gasten')

Bali, Lombok en Gili Trawangan 22 juni t/m 5 juli 2009.

Hallo allemaal,

De afgelopen tijd hebben we zo veel gedaan en was er niet altijd internet beschikbaar, vandaar dat de ' update' even op zich heeft laten wachten. Van onze 'gasten' (ouders van Koen en Wim en Ria Verschuren) begrijp ik dat ook hun familie en vrienden graag een beetje meereizen met hen tijdens hun reis in Bali, Lombok en Gili Trawagan. Welkom.

De eerste volle dag dat onze 'gasten' op Bali waren (ze verwennen ons overigens heel goed, waardoor we weer aardig op gewicht gekomen zijn ha ha) hebben ze op een relaxt tempo Kuta verkend. Koen en ik hebben die dag een surfboard gehuurd en ons gewaagd aan de geweldige golven. (ja Edwin, je moet hier echt een keer heen komen, echt SUPER. Zeker voor jou als geoefende surfer).

Voor ons als 'surfwannabees' was het die eerste dag nog vrij lastig. We hadden een paar uur een boardje gehuurd dat vergelijkbaar is met ons eigen surfboard in Nederland. Die dag maar een paar 'rides' op de golven gemaakt (stel je er nog niet veel bij voor ha ha ). s' Avonds heerlijk gegeten in een van de vele tentjes in Kuta.

Woensdag 24 juni hebben we de hele dag een busje met chauffeur gehuurd en zijn we o.a. naar Tanah Lot geweest, waar PRWR (Piet, Riet, Wim en Ria) zich door een Balinese priester hebben laten zegenen voor 'good luck'. Nog een ander tempelcomplex bezocht dat gelegen was in een heel mooi park. Een tussenstop gemaakt bij een Monkey Forrest (apenbos) en daar een rondwandeling gemaakt. De brutale apen kregen het al snel voor elkaar om bij zowel Piet, als bij Koen het flesje water weg te graaien. Vervolgens een rustig plekje op te zoeken en dan de dop er af te draaien en lekker helder bronwater te drinken, ha ha. Aan het einde van de dag hebben we ons naar Jimbaran laten brengen. Hier hebben we heerlijk met de voetjes op het strand de zonsondergang bekeken om daarna een heerlijk vers visje te eten gegrild op de BBQ. Op Jimbaran zitten een groot aantal visrestaurantjes, direct aan zee, die hun verse vangst van die dag graag voor het oog van de gast bereiden. Geweldig leuke mooie en leuke setting en, voor de visliefhebber, een heerlijke maaltijd.

De dag erop hebben Koen en ik wederom benut om te golfsurfen. Nu een wat groter board gehuurd (rastaboard) en dat ging weer een stuk beter. Ook de golven waren beter voor beginners vandaag. Ze kwamen in rustige gelijkmatige setjes aan de kust en de branding was goed door te komen. (niet zo ploeteren als eergisteren en vorig jaar in zuid frankrijk). Heel stoer achter de branding, zittend op het board, gewacht op de perfecte waves en ze ook nog een aantal keer goed benut. Echt, echt heel gaaf als je op je board staat en de golf af kunt surfen. (en het lukte ook nog).

Op vrijdag 26 juni zijn we naar Ubud gegaan en hebben daar ingecheckt in Owati Hotel. Mooie Balinees ingerichte kamers, gelegen aan een leuke tuin met zwembad en uitzicht op de rijstvelden.

Ubud is een stadje waar veel kunstenaars wonen en werken. Er zijn dan ook veel galerieën en winkels waar je kunst kunt kopen.

Zaterdag zijn Koen en ik (georganiseerd) een dag gaan raften. Vooraf hebben we onze eerder opgedane Aziatische onderhandelingstechniek gebruikt en hebben we uiteindelijk $55,- betaald voor 2 personen voor een trip die aangeboden wordt voor $65,- per persoon. Gaandeweg hebben we geleerd zie je wel. Natuurlijk gebruiken we die techniek ook om PRWR te adviseren bij het onderhandelen. (al snel veel verdiend).

Terwijl Koen en ik, op de toch nog redelijk wilde, rivier dobberde en zelfs een dam af zijn gegaan van 4 meter hoog waren PRWR bezig met een dagtrip Ecotour Ubud. Ze waren al vroeg opgepikt bij het hotel en zijn toen naar de vulkaan gereden om,met uitzicht op de vulkaan, te ontbijten. Vervolgens een plantage bezocht, koffiebranderij etc. En natuurlijk geproefd en gekeurd. Daarna op de fietsen gestapt en door de rijstvelden en authentieke plaatsjes een schitterende tocht gemaakt. Ook bij een local family een kijkje in huis genomen. Dat is toch wel effe wat anders dan thuis.

De laatste dag in Ubud hebben Koen en ik de gids uitgehangen en zijn we rondom Ubud de rijstvelden in gegaan. Leuke wandeling gemaakt door de rijstvelden en Ubud zelf. Bij een kunstenaar die tussen de rijstvelden aan het werk was nog kunst gekocht.

Na zo'n wandeling moet er natuurlijk gerelaxt worden en Riet en Ria laten zich lekker masseren met een aromattherapiemassage. En zoals elke avond vinden we nu ook weer een goed restaurantje waar we gezellig een hapje eten. Aan goede restaurantjes in, zeker in Ubud, geen gebrek.

Maandag 29 juni door gegaan naar Padangbai (oostkust van Bali). Dit is de havenplaats waar vanuit je de overtocht naar Lombok maakt. Hier hebben we de nacht doorgebracht in 3 kleine basic bungalows. Voor PRWR was het douchen en toiletteren in de open lucht, elke hut had namelijk een open air badkamer, weer een nieuwe (en lachwekkende) ervaring. Bungalow was vrij basic maar prima, en voor de prijs $10,- per nacht per bungalow voor 2 personen, inclusief ontbijt, hoef je het niet te laten. Of niet dan?!

S'Middags zijn we naar een 'verborgen' strandje gegaan ('Bloo Lagoon') en daar hebben we Piet en Ria kennis laten maken met de onderwaterwereld van Bali door te snorkelen. Er stond een flinke stroming dus aan de hand de zee in. Maskertje op, snorkel in de mond en koppie onder. Een paar meter uit de kust zit je al tussen de tropische vissen en koraal. Wim en Riet, beiden geen echte zwemmers, durfen het toch niet aan. Wim neemt staand in het water wel een kijkje met het masker onder water maar is nog net niet ver genoeg de zee in om de schitterend gekleurde vissen te kunnen zien.

Dinsdag 30 juni (verjaardag Edwin, we hebben je een aantal keer geprobeerd te bellen maar helaas is dat niet gelukt. Alsnog hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag jongen! Is de sms wel aangekomen?)

Vandaag de overtocht naar Lombok. De veerboot waarop we ingescheept worden is een oudje uit 1952 dacht ik. Het is echt een grote bonk roest en hij vaart erg traag. We doen er ruim 5 uur over om de overtocht te maken en het is bepaald geen cruiseschip of loveboat. Maar ook weer een nieuwe ervaring voor PRWR. Ze houden zich goed staande tussen de overwegende meerderheid van basic backpackers en locals. Al is het met koffers wel een heel gesjouw en dan blijkt een rugzak toch weer wel erg handig. De zee is gelukkig rustig vandaag waardoor we ons geen zorgen maken over de veiligheid. Vanuit de haven gaan we naar Sengigi waar we inchecken in een lekker hotel met zwembad.

De volgende dag hebben Koen en ik een scooter gehuurd en zijn we langs de kust gereden. Een aantal hele mooie resorts en huizen gezien aan zee. Er is ook nog veel ruimte open aan zee, waarschijnlijk zal dat over een aantal jaar ook wel minder zijn helaas. Lombok blijkt toch veel meer charme te hebben dan ik in eerste instantie verwacht had. Bij een mooi strandje en snorkelspot de handdoekjes op het strand gelegd en genoten van de zon en zee. Die dag zijn PRWR in Sengigi langs het strand gelopen en hebben ze kennis gemaakt met een aantal locals (manicure en verkopers) en hebben ze enorm gelachen met die mensen. S'Avond gegeten bij een kerel die PRWR de dag hiervoor tegen waren gekomen en die hen in het nederlands uitnodigde om in zijn restaurant te komen eten.

Donderdag 2 juli auto gehuurd om de komende dagen een rondje Lombok te gaan maken. Omdat we echt niet alle bagage in dat autootje krijgen maken we allemaal een 2 daags taske met de hoognodige spullen die we denken nodig te hebben. Lekker basic. Via Mataram (hoofdstad Lombok) rijden we naar Kuta aan de zuidkust van Lombok. (Surfspot met enorm hoge golven en way to dangerous voor ons als surfwannabees). De rit er heen laat ons veel van Lombok zien.

Hoe zuidelijker we komen hoe eenvoudiger de mensen wonen. Waar komen we terecht? Maar dan zo te midden van eigenlijk niets is er een dan een hotel “Mathahari” en dat ziet er dan weer prima uit om een nachtje te verblijven. s”Middags zijn Koen en ik nog verder langs de kust gereden en hebben we bij een aantal surfspots gekeken. Helaas was het te dangerous om te surfen, ook voor de geoefende surfers. Van een local begrepen we dat er s'ochtends wel gesurfd was maar dat het nu te gevaarlijk was. Wel mooi om te zien hoe de golven hier op de kust beuken. PRWR hebben te voet de kust verkend en over het strand, waar ook de vissekoppen van de vangst van vandaag en/of gisteren lagen, gewandeld. Ze hebben zich ook verbaast over de manier waarop de locals hier wonen. Heel erg minimaal. In Kuta Lombok zijn we alleen een paar echte surfers tegen gekomen. Andere toeristen zie je hier eigenlijk niet.

De dag erop weer in de auto gestapt en over enorm slechte wegen, heeeeeel veel kuilen en gaten, doorgereden naar het binnenland van Lombok. Uiteindelijk aangekomen in Tetebatu.

Het verdere verhaal volgt z.s.m.. We zitten nu op Gili Trawangan en het weer, de omgeving en de hut is way too beautiful om nog langer achter de laptop te zitten.

Maar het zal jullie wel duidelijk zijn dat we allemaal erg genieten van al het moois dat Bali en Lombol te bieden hebben. Het is een waar paradijsje en we willen eigenlijk geen van allen hier vandaan.

De kids en de kleinkinderen worden natuurlijk enorm gemist door de opa's en de oma's. Heel veel lieve groeten vanaf Gili Trawangan.

Piet en Riet,

Wim en Ria,

Koen en Erik.

Bali (Indonesie) zoals altijd SUPER!!!!

Hey belangstellenden,

Hier even een korte update van onze reis. De afgelopen week hebben Koen en ik doorgebracht in Thailand, Bangkok. Echt een wereldstad, shop shop shop till you drop!! Hebben we dan ook gedaan maar helaas puilt de rugzak uit en konden we niet alles kopen en meenemen wat we graag zouden willen. We zijn hier 3 jaar geleden ook al een keer geweest toen we 4 weken door Thailand zijn getrokken en hadden toen de "things to see" natuurlijk allemaal al bekeken. Maar Bangkok is zo enorm dat we nu in een deel zaten waren we nog niet geweest waren. We hebben er weer enorm van genoten en met de skytrain ben je zo aan de andere kant van de stad. Op een avond ziijn we naar een luxe bioscoop geweest en lekker een actiefilm gekeken wat geweldig klinkt en voelt in deze megazaal met zijn heerlijke relaxstoelen. Het hotel waar we verbleven (natuurlijk ook weer uit de LP) was nog geheel in de oude stijl van de jaren 50. Het is altijd zo geweest en gebleven en nu is het weer helemaal hip met de authentieke elementen. Met op de achtergrond muziek uit de 50-er jaren. Net of je in een oude film beland bent. Voor de reizigers onder jullie, het was het Atlanta hotel in Bangkok (ff googelen) , Aanrader. Ook de weekendmarket bezocht waar je voor een appel en een ei alles kunt kopen. Daar nieuwe shorts gescoord want die verslijten we hier het meest ha ha. En op stap geweest natuurlijk want ook daar staat Bangkok om bekend. We zijn een avond flink doorgezakt en nadat de club zijn bezoekers naar buiten veegde zijn we op straat (het leeft daar echt 24 uur per dag) nog een afzakkertje gaan drinken bij een van de geimproviseerde terrasjes van de locals met 2 gasten (een woont in Bangkok en de ander in Buthan). Lekker geouwehoerd over de verschillen en over overeenkomsten. Erg leuk en voor we het wisten was het 5.30 uur.

Op maandag 22 juni zijn we om 3.30 uur vanuit Bankok vertrokken naar het vliegveld om de vlucht naar BALI te nemen. Zoals de meesten van jullie weten zijn we hier enigzins bekend (dit wordt al de derde keer dat we op Bali zijn, we voelen ons ook echt bevoorrecht om wederom hier te mogen gaan genieten). Nadat we geland waren zijn we naar het hotel gegaan om onze spullen af te droppen en na een paar uur weer terug naar het vliegveld gegaan om de ouders van Koen en Wim en Ria op te halen. Gevoed door onze eerdere verhalen over Bali willen ze het nu zelf ook ervaren en wij zullen ze het een en ander gaan laten zien. Ook hun reis is goed verlopen, de overstap in Hong Kong was geen enkel probleem. Toch wel erg leuk om ze op te wachten bij de aankomsthal zo. Fijn om ze weer te zien en volgens mij was dat wederzijds. (Ik vermoed dat er in Gilze iemand nu best wel een beetje jaloers is maar ach ma, het is nog maar twee maandjes en dan zijn we terug in nederland, kusje van ons. ;-) )

Gisteravond lekker een beetje gekletst en de highlights vanuit nederland en Azie met elkaar gedeeld. Uit eten zijn we lekker gaan lounchen. Voor Ria, Wim, Piet en Riet een nieuwe ervaring geloof ik. Lekker de slippers en schoenen uit en met z'n zessen in een enorme bank met heerlijke kussens gedoken om daar een hapje te eten. Echt heerlijk gegeten!! Na het eten terug naar het hotel en toen gingen de luikjes bij de "oudjes" snel dicht na zo'n reis en de bekende 'jetlag'. Allemaal goed geslapen en vanochtend bij een local tentje onbeten wat goed beviel. Koen en ik zijn vandaag lekker gaan (proberen te) golfsurven (de surfwannabees!!! ;-) ) Hey Edwin, ik heb echt al wel 3 keer (in 2,5 uur boardhuur) een goede golf gehad en een "ride' gemaakt, maar door die branding heen komen blijft  zwaar, net als vorig jaar ha ha . Piet, Riet, Wim en Ria zijn Kuta aan het ontdekken en morgen zullen we waarschijnlijk met een auto op pad gaan om highlights te gaan bezoeken. Wordt vervolgd.

Cambodja is een geweldig land!

Hey hallo allemaal, hier weer een update van onze trip. Het is weer even geleden (zal wel weer een heel verhaal worden). Sorry ma dat het zolang geduurd heeft, er was niet altijd internet beschikbaar.

In ons laatste bericht meldde we dat we aangekomen waren in Siem Reap (strategische basis om te gaan tempelen (tempels bezoeken). Natuurlijk het wereldberoemde Ankor Wat dat hier op een steenworp afstand is, en er zijn er nog veeeeeel meer.

Siem Reap is overigens ook een heerlijk stadje om te verblijven. Leuke barretjes en restaurantjes in o.a. Pub Street en daaromheen. Mocht je er toevallig een keer zijn, ga dan zeker een keer een ontbijtje scoren bij the Blue Pumpkin (Bakery en lounge-tent waar ze heerlijk echt vers brood hebben, mmmmmm) Door de fransen die hier ooit een kolonie hadden wordt er hier nog dagelijks stokbrood gebakken en kun je die op bijna elke straathoek kopen. Ook lekker. Doet ons denken aan onze vakantie vorig jaar in Frankrijk op de camping.

Om de tempels te bezoeken hebben we een TUK TUK met chauffeur gehuurd voor 2 dagen.

De ene dag een sunrise/zonsopkomst (vertrek om 5.00 uur in de ochtend ,en dat in je vakantie!) met aansluitend de big tour. En de tweede dag een small tour met de meest indrukwekkende en grootste tempelcomplexen.

De zonsopkomst zijn we natuurlijk gaan kijken om 5.00 uur bij Ankor Wat (net als nog ongeveer honderd anderen die ook zo vroeg opgestaan zijn). Na de sunrise maken we ergens een stop om te ontbijten om vervolgens door te gaan naar de andere tempels hier in de omgeving.

Het is echt bijzonder om te zien hoe immens groot en gedetailleerd die tempelcomplexen zijn. Het is haast niet voor te stellen dat ze in die tijd dit soort bouwwerken konden maken zonder hijskranen, buldozers e.d. Allemaal handwerk. Erg knap.

Hoewel ikzelf vooraf dacht dat ik het na 2 tempels wel gezien zou hebben is dat hier in Cambodja zeker niet het geval. Elke tempel is op zijn manier weer anders en bijzonder. Ook de omgeving (oerwoud) maakt het wel meer bijzonder natuurlijk. De geluiden van de jungle zijn steeds aanwezig. Heerlijk geluid moet ik zeggen.

Nog niet eens zo heel lang geleden waren deze tempels verborgen en overwoekerd door het oerwoud. Een paar zijn nu nog steeds begroeid en ENORME bomen hebben zich letterlijk in delen van de tempel geworteld.

Ook de bouw van de verschillende tempels wisselt. Zo heb je de watertempel, met 4 vijvers, de jungletempel, de budhagezichten tempel (Bayon, inderdaad erg mooi Peter en Marsha) etcetera.

Op de eerste dag houden we het na ruim 8 uur tempelen voor gezien en keren we terug naar het guesthouse. We hebben een rustdag ingepland om lekker zelf wat in de omgeving van Siem Reap rond te fietsen. Die dag fietsen we door kleine dorpjes waar niet vaak toeristen komen zo te zien. Iedereen begroet ons enthousiast en ze zijn erg behulpzaam als we iets vragen. Engels kennen er maar weinig hier op het “ platteland”.

De mensen in Cambodja zijn overigens in het algemeen erg vriendelijk en aardig.

De tweede Tempeldag bezoeken we Ankor Wat natuurlijk uitgebreid. Wat een megacomplex zeg en tot in details alles gebouwd destijds! Heel bijzonder, je kunt wel foto's blijven maken.

Na een aantal dagen in Siem Reap gingen we weer met de bus terug naar Phnom Penh om daar, na een overnachting, de bus weer te nemen naar Krong Kep (Kep) . Ja ja we bussen wat af zeg, maar dat is wel de enige (betaalbare) manier om ergens te komen. Heel veel locals bussen met ons mee. Maar weinig toeristen die deze kant op komen. Wel zo leuk.

Ik Kep hebben we een heerlijke vrijstaande hut, jawel zo eentje waar je van gaat kwijlen. Uitzicht op zee, veranda ervoor met hangmatje en bankje met kussens er in. Mmmm dat bevalt ons wel. En om het helemaal af te maken hoort er bij de 7 hutjes die hier staan een restaurantje met goed eten en een zwembad!!!! Wat wil je nog meer???!!!! Lekker weer is dan wel leuk natuurlijk, uh tja dat hadden we dan de 1e dag in elk geval niet (regelmatig een flinke bui maar temperatuur was prima) dus heerlijk in en bij de hut een boek gelezen,lekker gegeten en gerelaxt.

Nog ff naar nederland gebeld om ons nichtje Sarah te feliciteren met haar 4e verjaardag natuurlijk.

De volgende dag is het droog en huren we een scooter en gaan we richting Kampot. In Kep was het mooi weer maar in de buurt van Kampot komt de regen weer met bakken uit de lucht en schuilen we onder een afdakje langs de weg. Als we met scootetje en al onder dat afdakje staan blijkt dat we in een kapsalon staan (Sybilla, een eigen kapsalon hoeft niet veel te kosten zien we hier, zie foto die ik zal uploaden. Je zult het niet geloven maar als we naar beneden kijken zien we dat we met onze natte slippers in de haren staan die hier de afgelopen maanden / wie weet misschien wel jaren, bij de klanten afgeknipt zijn. Waarom zou je die opvegen of zo??? Lekker tapijtje zo (getver).

Maar enfin, we staan droog en de kapper is zelf in geen velden of wegen te bekennen.

Na de bui toeren we verder maar komen wederom in de bui terecht die bij de rivier blijkt te blijven hangen. Na weer geschuild te hebben in een lokaal cafe, waar ze erg verwonderd zijn dat we daar aanleggen maar het weer wel erg leuk en interessant vinden om twee van die bleekscheten in hun hut te hebben, besluiten we toch om maar om te draaien en de regen te vermijden.

Verpakt in klapperende emergengyponcho's scooteren we terug naar Kep Lodge. Daar aangekomen is de zon weer doorgebroken en ploffen we neer aan het zwembad. Ook lekker.

S'Avond gaan we bij een van de visrestaurantjes in het dorp verse vis eten die op de BBQ bereid wordt. Uh, ik eet natuurlijk gewoon vlees, nee ik lust nog steeds geen vis. Zelfs niet al is de vis net opgehengeld uit de zee.

Na Kep laten we ons met onze tassen door een TUK TUK (tuk tuk zit dus aardig vol zul je begrijpen) naar Kampot brengen.

Kampot is ook weer een bijzonder stadje. Met oude koloniaal franse stijl gebouwen heel bijzonder om te zien. Helaas is alles verwaarloosd en heeft de Khmer Rouge periode zijn tol geëist in deze streek. Veel gebouwen zijn destijds door de Khmer Rouge vernield/verbrand.

De ruwbouw staat er nog van veel gebouwen en ze zijn met wat restauratiewerk zeker nog wel in ere te herstellen. Wie weet in de toekomst. Hier en daar is al e.e.a gerestaureerd en dan zijn het werkelijk plaatjes.

Na een nachtje in Kampot gaan we verder naar Sihanoukville, de badplaats van Cambodja.

En ook nu gaan we met een busje. De avond ervoor hebben we wat rond gevraagd en uiteindelijke de goedkoopste busticket gekocht die we konden vinden. Om 11.00 uur worden we keurig netjes bij ons guesthouse opgepikt met een minibus (officieel voor 10 passagiers buiten de chauffeur om).

Wij stappen bij de mensen die er al in zaten en jawel we zijn de enige touristen. De andere 18!!! personen die al in het busje zaten (buiten de eend die al onder de bank zat waar wij op geparkeerd worden) zijn locals. Onze rugzakken zijn erg groot maar er wordt gewoon ruimte gecreëerd om ze mee te krijgen naast de zakken rijst, groenten, wasmanden, dozen die al in de bus stonden. De klep kan niet meer dicht maar die wordt gewoon met een touwtje vastgebonden en alles zit, hup rijden maar, enne vooral niet te langzaam. We scheuren echt over de weg waar fietsers, koeien, kinderen, waterbuffels en scooters ook gewoon lopen en rijden.

Onderweg pikken we nog eens 4 mensen op en een mand vol kippen en een grote tas vol cocosnoten. Totaal aantal mensen in het busje komt zo op 24!!Er zitten wel een paar kids bij maar toch zit iedereen hutjemutje op elkaar. Heerlijk om te zien dat de mensen hier absoluut niet moeilijk doen, er niet zo veel regels zijn en alles gewoon kan. Zelf wen je er ook aan en ben je ook gemakkelijker wanneer er gedurende de rit heel de tijd iemand tegen je aan geplakt zit. Om nog meer ruimte voor de bagage te maken worden er planken uitgeschoven aan de achterkant van de bus en alle spullen opgebonden en de klep zo goed als het kan vastgebonden. Alles gaat mee!

Na aankomst in Sihanoukville checken we in bij een guesthouse aan zee. Het strandje waar het guesthouse aan ligt heet Serendipity beach en ziet er leuk uit. Wit strand met een hele strook restaurantjes, guesthouses en barretjes aan het strand. Overdag staan er overal ligbedjes en s'avonds staan er heerlijke relaxte neststoelen (zo noemen wij ze althans) met dikke kussen waar je heerlijk in kunt liggen/zitten. We drinken dan een biertje voor ongeveer 38 eurocent per stuk en eten een heerlijk stukje vis of kip of beef van de bbq, met een gegrilde aardappel, stukje knoflookstokbrood en salade (allemaal klaargemaakt op het strand voor zon kleine 2 Euro 40 per persoon!!.) Daar kun je het in nederland bij de AH nog niet voor kopen.

Op 7 juni was het hier volle maan en dan is er natuurlijk een FULL MOON PARTY !!!!!!!!

Daar dus heen geweest natuurlijk. Niet te geloven maar een pilsje krijg je hier dan al voor 25 dollarcent!!! (Ongeveer 18 eurocent) Dat dan tijdens happy hour (22.00-23.00).

The party is compleet met internationale DJ's , gratis shots ,vuurvreters en vuurzwaaiers. Met het hoogtepunt mbt vuurzwaaiers om 0.00 uur natuurlijk. Goede muziek dus ook nog staan swingen. Dit alles bij een heerlijke temperatuur, geruis van de zee, voor zover die nog te horen was boven de muziek uit, en de nodige drank.

Een paar heerlijke stranddagen gehad in Sihanoukville. Ook nog een dag een scooter gehuurd en langs de kust naar verlaten strand gereden en daar heerlijk gezwommen en in de zon een boek gelezen (we hebben al behoorlijk wat boeken gelezen, heerlijk om daar de tijd en de rust voor te hebben).

Voor de de kust bij Sihanoukville ligt Koh Ru (Bamboo-eiland) , we zijn daar heen gevaren en hebben er een nacht overnacht in een hutje echt direct aan de zee. Superuitzicht en heerlijk dat geluid van de golven , recht voor je hutje. Natuurlijk ook 2 hangmatjes op de veranda voor het hutje dus weer heerlijk relaxen. Op het eilandje zijn maar 8 hutjes en een dorm (slaapzaal) dus het is er erg rustig. Klein restaurantje erbij waar je ook wat kunt hangen. De overtocht met de boot, zowel heen als terug was trouwens beide keren erg nat. Op de heenweg hadden we regen en de golven worden dan erg wild en op de terugweg was de zee weer erg onrustig en werden we ook flink nat. Wel lachen, gelukkig is het niet koud.

12Juni zijn we met de bus van Sihanoukville naar Krong Koh Kong gereden. Dit is aan de grens van Cambodja met Thailand. De weg naar Krong Koh Kong gaat dwars door een nog ongerepte jungle die tot op heden door the government beschermd wordt voor projectontwikkelaars die staan te trappelen om het daar vol te bouwen. Nu zit daar in die jungle een eco-lodge waar we twee nachten verbleven hebben. Op weg daar naartoe, achter op een scooter (met de grote rugzak!) kreeg de scooter waar ik (Erik) op zat een lekke band. Wat hebben we toch met scooters, of het gaat regenen, of ze gaan kapot. Aangekomen bij de brug kunnen we alleen verder met een bootje die ons een stuk de rivier op brengt naar de lodge, midden in de jungle.

Bij Rainbow eco-lodge een trek door de jungle gedaan waarbij we echt moesten klimmen op het eerste stuk en ook regelmatig onder het bamboo door moeten kruipen. Tijdens de toch steeds onze voeten en benen geinspecteerd naar bloedzuigers die hier heel veel zitten. We hebben er uiteindelijk allebei wel een paar maar een van de dames die met ons mee loopt is er veel erger aan toe. Ze zijn bij haar haar lange broek in gekropen en tja, zie ze er dan maar eens uit te krijgen.

Aangekomen bij een geweldige waterval, heel breed, en omdat het flink zweten was nemen we direct een verfrissende duik in de waterval. Heerlijk!!!! Een bootje heeft ons een lekkere lunch gebracht en vaart ons terug naar de lodge terug. Daar op de echt kristalheldere rivier lekker in autobanden liggen “tuben”.

Tweede dag een flink stuk zelf met de kayak de rivierop gegaan.

Na twee nachten overnachten in de jungle van het regenwoud in Cambodja gaan we weer terug op de scooters naar Krong Koh Kong en , jawel de scooter geeft er wederom de brui aan. Het ding maakt geen toeren en zodoende tuffen we in zijn eerste versnelling de 25 kilometer terug.

Zelf scooter gehuurd en in de middag naar het mangrovebos hier verderop gereden.

S' Avonds zijn we naar het Thaise casino hier een 10 kilometer verderop geweest. De Thai komen hier gokken omdat dat in Thailand zelf niet mag. Wij gooien er ook wat dollars tegenaan en zijn echte vreemde eenden in de bijt. Zowel vanwege onze westerse afkomst, als vanwege onze zuinige inzet. We gokken hier net als bij Holland Casino (inzet paar Euro) en dat zijn ze hier niet echt gewend ha ha . Is wel lachen hoor en we gaan met een winst van 200 Bath (6 a 7 Euro) van de roulettetafel.

Helaas, Cambodja zit er voor ons nu echt op en we zullen nu door gaan naar Thailand.

Cambodja is ons erg, erg goed, bevallen (boven verwachting!!). Erg leuk land, divers, gemakkelijk land en mensen, relaxt etc etc. Zeker niet alleen voor het tempelen een bezoek meer dan waard!!!!

Uh, Ellis we hebben in Kathmandu niets meer van outdoor artikelen gescoord voor jullie. Zijn jullie al bij Bever geweest, of moeten we in Bangkok nog eens rondkijken? Daar hebben ze ook vast veel imitatiespul. Kosten voor het versturen zijn voor jullie rekening en dat valt nog best tegen helaas. Onze rugzakken hebben geen ruimte meer helaas, ik zou willen dat ik de helft kon lozen want het ding weegt me een partij zwaar!!

Ik kap er nu mee want ik vermoed dat het anders veel te lang gaat worden. Niet iedereen heeft immers zeeën van tijd om te lezen ha ha .

Groeten vanuit Cambodja of eigenlijk Thailand waar we net in Bangkok aangekomen zijn.

Koen en Erik.

Volgende pagina »